Ευχές: Χριστούγεννα 2017!

 

Η σαμπανιζέ άποψη της γιορτής & οι φυσαλίδες μιας άλλης λογικής!

 

Πολύ νωρίς ξεκίνησαν και φέτος οι προετοιμασίες της γιορτής των Χριστουγέννων και της υποδοχής της νέας χρονιάς σε όλο τον πλανήτη! Είναι αλήθεια ότι όλοι μας προσπαθούμε να νιώσουμε λίγο διαφορετικά αυτές τις μέρες, ξεφεύγοντας από την ανιαρή ρουτίνα της καθημερινότητας και την κακοδαιμονία που μας κυνηγά….

Γι αυτό ανάψαμε και πάλι λαμπάκια στους δρόμους, στολίσαμε τα δενδράκια, και παρασυρθήκαμε από το «τσουνάμι» του shopping therapy ανταλλάσοντας ευχές και δώρα… Εννοείται ότι με την ίδιο ζήλο φροντίζουμε και το εορταστικό τραπέζι με ποικίλες λιχουδιές και εδέσματα, ενώ καλοδεχούμενο είναι πάντα ένα εκλεκτό κρασί, ειδικά όταν είναι αφρώδες όπου ο διαχρονικός ήχος του μανιταρένιου φελλού που αποχωρίζεται τη φιάλη, αποχαιρετά ταυτόχρονα και την χρονιά που φεύγει!

Είναι ευκαιρία λοιπόν να ξαναθυμηθούμε τις οινο-λογικές διαφορές των δύο κατηγοριών των κρασιών των ημερών, την στιγμή μάλιστα που αυτές δεν λύνονται πλέον στα δικαστήρια, αλλά ιδανικότερα πάνω στο εορταστικό τραπέζι.

Εξάλλου οφείλουμε εξηγήσεις σε όσους καταναλωτές πιστεύουν ότι οι φιάλες αυτές αποτελούν την επίσημη «τούρτα της γιορτής», αλλά και στους υπόλοιπους που τις θεωρούν απλά και μόνο το κερασάκι της…

Στην πρώτη περίπτωση ανήκουν τα κρασιά που κυκλοφορούν στην αγορά με το ψευδώνυμο «σαμπανιζέ», τα οποία μόλις σερβιριστούν αφρίζουν παράφορα εμφανίζοντας ατίθασες και ευμεγέθεις φουσκάλες που αγωνιούν να πλασαριστούν στην πρώτη γραμμή των γευστικών εντυπώσεων. Το θέαμα αρχικά είναι εντυπωσιακό και θορυβώδες, αλλά ο αφρός και η αναστάτωση που προκαλεί ο ανεξέλεγκτος αυτός αναβρασμός στην επιφάνεια του ποτηριού, διαρκεί πολύ λίγο και εξαφανίζεται με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο εμφανίστηκε.

Τις προάλλες δοκιμάζοντας ένα τέτοιο κρασί, δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό να παρομοιάσω τις άχαρες αυτές σαμπανιζέ απόψεις της γιορτής, με τις μεγάλες υποσχέσεις της εποχής, που προκαλούν την ίδια αναστάτωση στη ζωή μας. Παρόλο που συνήθως εξαφανίζονται κι αυτές μόλις ανέβουν στην επιφάνεια της καθημερινότητας, εμείς τις υποδεχόμαστε ανέμελα και εορταστικά προσπαθώντας να παραμείνουμε όσο γίνεται περισσότερο στον     αφρό της επικαιρότητας! Δεν θέλουμε να ακούσουμε τον γευσιγνώστη που λέει ότι η επίγευση της απογοήτευσης θα επιστρέψει σύντομα μόλις σβήσουν και τα λαμπάκια στα μπαλκόνια…

Αν δούμε όμως εξίσου προσεκτικά και την περίπτωση της αριστοκρατικής κυρίας από την Καμπανία που λέγεται… Σαμπάνια! Θα διαπιστώσουμε αμέσως ότι οι χαριτωμένες φυσαλίδες της είναι μικροσκοπικές, φινετσάτες και υπάκουες, αφού αναδύονται με τάξη και σταθερότητα και μάλιστα από το κέντρο του ποτηριού! Είναι δε τόσο συμφιλιωμένες μεταξύ τους, που πιάνονται η μία από το χέρι της άλλης, για να δημιουργήσουν χορεύοντας κυκλικά το πολυπόθητο διαμαντένιο κολιέ από πέρλες! Και το πιο σημαντικό είναι ότι η διάρκεια αυτών των ποιοτικών αυτών φυσαλίδων μέσα στο ποτήρι, είναι πολύ μεγαλύτερη στην περίπτωση της Σαμπάνιας που υφίσταται δύο ζυμώσεις, από ότι στα σαμπανιζέ της πρώτης κατηγορίας. Ωστόσο υπάρχουν και άλλες οινολογικές εξηγήσεις του φαινομένου που δεν είναι του παρόντος.  

Σε μας έγκειται λοιπόν να επιλέξουμε να ζήσουμε παρέα με τα υποκατάστατα της γιορτής, ή να ακολουθήσουμε την θεϊκή φυσαλίδα που θα ξεπηδήσει σε λίγο από το κέντρο της φάτνης και θα μας πάρει από το χέρι, για να μας ανεβάσει στον αστερισμό μιας άλλης λογικής, μιας ευωχίας πνευματικής!

Με αυτές τις σκέψεις για την φετινή γιορτή των Χριστουγέννων, εύχομαι να νοιώσουμε όλοι την επίγευση της μοναδικής Ελπίδας του Κόσμου, που για εμάς τους μάχιμους ουρανίσκους της ζωής παραμένει πάντα ο συναρπαστικός ενεστώτας ότι «Χριστός γεννάται»!

 

Ο δάσκαλος,

Δεκέμβριος 2017